Het begon allemaal op die zomermorgen in juni 1937, op de machinetekenkamer van de Koninklijke Maatschappij “De Schelde”.

Een vijftal collega’s wilde onderzoeken of er animo bestond om een tennisclubje op te richten. Dat waren Wim Heldoorn, Jo Keim, Arent Bode, Nico Pol en Bas de Korte. Zo ontstond Lawn Tennisclub De Schelde.

“Geld hadden we niet. Op Wim Heldoorn na had niemand van ons ooit een racket in handen gehad.”

Tennisles nemen, ballen kopen en een racket aanschaffen was dus noodzakelijk. Dankzij een renteloos voorschot van het oudste lid konden de eerste stappen worden gezet.

Bondstrainers waren er destijds niet in Zeeland. Een fysiotherapeut uit de stad bracht de eerste beginselen van de tennissport bij. Er waren drie banen, eigendom van de Maatschappij “Zeeland”. Daarvan huurde de jonge vereniging er één.

De club groeide gestaag. Ook de bestaande clubs van de P.T.T. en de Stoomvaart Maatschappij “Zeeland” sloten zich bij De Schelde aan. Daarna volgden de voormobilisatie, de algemene mobilisatie, de oorlog en de bezetting.

Toen eind 1944 de vrijheid terugkeerde, lagen de banen onder water en modder. Pas in het voorjaar van 1946 kon er weer worden getennist, nadat leden van De Schelde en “Racket” met schoppen en kruiwagens de banen hadden schoongemaakt.

Bas de Korte beschreef de eerste jaren later met warmte, omdat ze hem herinnerden aan een tijd van hechte onderlinge vriendschap.